Novo libro no Club de Lectura Semanal: Las abuelas de Doris Lessing

Texto por Gabriel Gómez

Imagen1

A autora

Doris Lessing, de solteira Doris May Tayler (Kermanshah, Persia -actual Irán-, 1919 / Londres, Reino Unido, 2013), foi unha escritora gañadora do Premio Nobel de Literatura en 2007.

O seu pai, oficial do exército británico, foi vítima da Primeira Guerra Mundial, onde sufriu graves amputacións. Cando contaba seis anos, a súa familia, atraída polas promesas de facer fortuna cultivando millo, tabaco e cereais, trasladouse a Rhodesia, unha antiga colonia inglesa, hoxe Zimbabwe, onde pasou a súa infancia e mocidade.

Os recordos desa época son ambivalentes, por unha banda a educación estrita e severa da súa nai; por outro, aqueles momentos nos que, en compañía do seu irmán Henry, gozaba e descubría a natureza. Tamén descubriu a discriminación racial.

En loita constante coa súa nai, Doris, desexando fuxir do seu autoritarismo, abandonou, aos quince anos, os seus estudos que proseguiu de xeito autodidacta, e púxose a traballar como auxiliar de clínica. Frustrada polos desenganos dalgunhas aventuras amorosas pasaxeiras, empezou a escribir as súas primeiras novelas infestadas de pantasmas. Foron pequenas historias das que vendeu dúas a unhas revistas surafricanas.

Aos 18 anos trasladouse a Salisbury onde traballou como telefonista. En 1939, cando tiña 19 anos, casou cun funcionario, Frank Wisdom, co que tivo dous fillos. En 1943 divorciouse e uniuse a un grupo de ideas comunistas. En 1944 casou, por segunda vez, con Gottfried Lessing, do que tomou o seu apelido, e co que tivo o seu terceiro fillo.

Aos 36 anos, xunto co seu fillo, volveu a Londres e iniciou a súa carreira como escritora. Un ano despois publicou a súa novela, Canta a herba. Moi comprometida politicamente perde, definitivamente, todas as súas ilusións abandonando o comunismo en 1954.

A obra de Doris Lessing ten moito de autobiografía, inspirándose na súa experiencia africana, na súa infancia, nos seus desenganos sociais e políticos. Os temas plasmados nas súas novelas céntranse nos conflitos culturais, as flagrantes inxustizas da desigualdade racial, a contradición entre a consciencia individual e o ben común.

En 1956, coñecidas as súas críticas constantes e implacábeis, prohibíuselle a estancia en toda África do Sur e Rhodesia especialmente.

En 1962 publica a súa novela máis coñecida, O caderno dourado, que a catapultou á fama converténdoa na icona das reivindicacións feministas.

En 1995, con 76 anos, regresou a Sudáfrica para visitar á súa filla e aos seus netos e dar a coñecer a súa autobiografía. Ironías da historia, foi acollida cos brazos abertos, cando os temas que ela tratara nas súas obras foran a causa da súa expulsión do país corenta anos atrás.

Autora de máis de corenta obras, e soada desde a aparición, en 1950, do seu primeiro libro Vencida pola sabana, é considerada unha escritora comprometida coas ideas liberais, a pesar de que ela nunca quixo dar ningunha mensaxe política na súa obra.

Doris Lessing, moi ao seu pesar, foi a icona das causas marxistas, anticolonialistas, anti-segregacionistas e feministas.

En 2007 recibiu o Premio Nobel de Literatura pola súa «capacidade para transmitir a épica da experiencia feminina e narrar a división da civilización con escepticismo, paixón e forza visionaria».

A súa obra, en galego e castelán, é a seguinte:


  • Canta la hierba (Ediciones B, 2005)
  • O caderno dourado (Galaxia, 2009) // El cuaderno dorado (Debolsillo / Punto de lectura, 2010 / 2007
  • Un hombre y dos mujeres (Seix Barral, 1998)
  • Memorias de una superviviente (Debolsillo, 2013)
  • Cuentos europeos (Lumen / Debolsillo, 2008 / 2013)
  • Diario de una buena vecina (Ediciones B, 1993)
  • Si la vejez pudiera (Edhasa, 1988)
  • La buena terrorista (Debolsillo / Punto de lectura, 2013 / 2007)
  • El quinto hijo (Debolsillo / Punto de lectura, 2013 / 2007)
  • Mara y Dann (Ediciones B, 2005)
  • De nuevo el amor (Debolsillo, 2013)
  • El sueño más dulce (Punto de lectura, 2003)
  • Historia del General Dann y de la hija de Mara, de Griot y el perro de las nieves (Bruguera, 2006) -secuela de Mara e Dann
  • La grieta (Lumen / Debolsillo, 2013)
  • Alfred y Emily (Lumen / Debolsillo, 2013)


A obra. Las abuelas (2003)

Composto por catro relatos, este libro contén boa parte dos elementos literarios que caracterizan toda a obra de Lessing: conflito entre conciencia individual e colectiva, alegoría política, drama social londiniense baseado nas diferenzas de raza e de clase; paixón amorosa vivida cunha intensidade obsesiva, unha sensibilidade exquisita para percibir os avatares emocionais de rapaces e adultos na entrada da madurez.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s